De bediening van Johannes de Doper 1 studie
Van het tweede tot het derde pesachfeest 5 studies
Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week 10 studies
- 7Het derde paasfeest
- 8Onderwijs van de Messias Jezus over het brood des levens
- 9Gelijkenis van de koning en de dienaar
- 10Onderwijs van de Messias Jezus in de tempel
- 11De autoriteiten zoeken de Messias Jezus om hem te arresteren
Het optreden van Jezus: roepingen, wonderen en onderwijs 1 studie
De laatste week vóór de arrestatie 1 studie
Historische aantekeningen 1 studie
De bediening van Johannes de Doper
-
PER037
Een verblijf in Kafarnaüm
Na de bruiloft in Kana bezoekt Jezus, de Messias, rond 1 december 29 met zijn familie Kafarnaüm. Alleen Johannes beschrijft dit (Johannes 2.12). Hij ontmoet er zijn leerlingen Petrus, Andreas, Jakobus en Johannes en raakt bevriend met Zebedeüs en Salome. Later wordt deze stad de uitvalsbasis voor zijn bediening in Galilea. Na dit bezoek keert hij terug naar Nazaret voordat hij zich in Enon bij Johannes de Doper voegt.
Lukas 23.49 (De Heilige Schrift 1917) :En al Zijn bekenden stonden van verre, ook de vrouwen, die Hem te zamen gevolgd waren van Galilea, en zagen dit aan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Van het tweede tot het derde pesachfeest
-
PER112
Het vertrek van Jezus, de Messias, naar andere steden
Perikoop 112 onderzoekt hoe Jezus rondtrekkend de steden en dorpen van Galilea bezoekt (Mt 11.1), in mei-juni 31. Anders dan Johannes de Doper, die op één plaats bleef, trok Jezus actief door de streek om het Koninkrijk der hemelen te verkondigen, geleid door de Heilige Geest, om zelfs de armsten te bereiken die niet naar Hem toe konden komen.
Mattheüs 11.1 (De Heilige Schrift 1917) :En het is geschied, toen Jezus geeindigd had Zijn twaalf discipelen bevelen te geven, dat Hij van daar voortging, om te leren en te prediken in hun steden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER115
Jezus, de Messias, verwijt verschillende steden hun gedrag
Jezus verwijt de steden Chorazin, Betsaïda en Kafarnaüm dat zij zich niet hebben bekeerd, ondanks de vele wonderen die er zijn verricht. Hij vergelijkt hen ongunstig met de heidense steden Tyrus, Sidon en zelfs Sodom en verklaart dat die tot inkeer zouden zijn gekomen. Deze passage benadrukt dat de verantwoordelijkheid evenredig is aan de ontvangen openbaring en dat het afwijzen van het Evangelie eeuwige gevolgen heeft.
Markus 1.21-28 (De Heilige Schrift 1917) :En zij kwamen binnen Kapernaum; en terstond op den sabbatdag in de synagoge gegaan zijnde, leerde Hij.En zij versloegen zich over Zijn leer; want Hij leerde hen, als machthebbende, en niet als de Schriftgeleerden.En er was in hun synagoge een mens, met een onreinen geest, en hij riep uit,Zeggende: Laat af, wat hebben wij met U te doen, Gij Jezus Nazarener, zijt Gij gekomen om ons te verderven? Ik ken U, wie Gij zijt, namelijk de Heilige Gods.En Jezus bestrafte hem, zeggende: Zwijg stil, en ga uit van hem.En de onreine geest, hem scheurende, en roepende met een grote stem, ging uit van hem.En zij werden allen verbaasd, zodat zij onder elkander vraagden, zeggende: Wat is dit? Wat nieuwe leer is deze, dat Hij met macht ook den onreinen geesten gebiedt, en zij Hem gehoorzaam zijn!En Zijn gerucht ging terstond uit, in het gehele omliggende land van Galilea.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER117
Jezus, de Messias, in het huis van de farizeeër
In Kafarnaüm neemt Jezus de uitnodiging aan van een farizeeër die Simon heet. Tijdens de maaltijd zalft een zondige vrouw zijn voeten met tranen en geurige olie. Tegenover Simons minachting vertelt Jezus een gelijkenis over vergeving en verklaart Hij dat de vrouw door haar geloof is gered. Deze gebeurtenis, die alleen Lucas beschrijft (7,36-50), toont de tegenstelling tussen de religieuze hoogmoed van de farizeeën en de berouwvolle nederigheid die de weg naar het heil opent.
Lukas 7.36-50 (De Heilige Schrift 1917) :En een der Farizeen bad Hem, dat Hij met hem ate; en ingegaan zijnde in des Farizeers huis, zat Hij aan.En ziet, een vrouw in de stad, welke een zondares was, verstaande, dat Hij in des Farizeers huis aanzat, bracht een albasten fles met zalf.En staande achter Zijn voeten, wenende, begon zij Zijn voeten nat te maken met tranen, en zij droogde ze af met het haar van haar hoofd, en kuste Zijn voeten, en zalfde ze met de zalf.En de Farizeer, die Hem genood had, zulks ziende, sprak bij zichzelven, zeggende: Deze, indien Hij een profeet ware, zou wel weten, wat en hoedanige vrouw deze is, die Hem aanraakt; want zij is een zondares.En Jezus antwoordende, zeide tot hem: Simon! Ik heb u wat te zeggen. En hij sprak: Meester! zeg het.Jezus zeide: Een zeker schuldheer had twee schuldenaars; de een was schuldig vijfhonderd penningen, en de andere vijftig;En als zij niet hadden om te betalen, schold hij het hun beiden kwijt. Zeg dan, wie van dezen zal hem meer liefhebben?En Simon, antwoordende, zeide: Ik acht, dat hij het is, dien hij het meeste kwijtgescholden heeft. En Hij zeide tot hem: Gij hebt recht geoordeeld.En Hij, Zich omkerende naar de vrouw, zeide tot Simon: Ziet gij deze vrouw? Ik ben in uw huis gekomen; water hebt gij niet tot Mijn voeten gegeven; maar deze heeft Mijn voeten met tranen nat gemaakt, en met het haar van haar hoofd afgedroogd.Gij hebt Mij geen kus gegeven; maar deze, van dat zij ingekomen is, heeft niet afgelaten Mijn voeten te kussen.Met olie hebt gij Mijn hoofd niet gezalfd; maar deze heeft Mijn voeten met zalf gezalfd.Daarom zeg Ik u: Haar zonden zijn haar vergeven, die vele waren; want zij heeft veel liefgehad; maar dien weinig vergeven wordt, die heeft weinig lief.En Hij zeide tot haar: Uw zonden zijn u vergeven.En die mede aanzaten, begonnen te zeggen bij zichzelven: Wie is Deze, Die ook de zonden vergeeft?Maar Hij zeide tot de vrouw: Uw geloof heeft u behouden; ga heen in vrede.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER140
De gelijkenis van de maat
De gelijkenis over de maat (PER140) leert dat de manier waarop wij anderen beoordelen en behandelen, bepaalt hoe God ons op zijn beurt zal meten. Jezus roept op tot aandachtig luisteren, wederkerigheid, rechtvaardigheid en vrijgevigheid. Dit principe, dat Marcus 4.24-25, Matteüs 7.1-2 en Lucas 6.38 gemeen hebben, sluit aan bij de gouden regel en vormt het hart van de christelijke ethiek.
Markus 4.24-25 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide tot hen: Ziet, wat gij hoort. Met wat mate gij meet, zal u gemeten worden, en u, die hoort, zal meer toegelegd worden.Want zo wie heeft, dien zal gegeven worden; en wie niet heeft, van dien zal genomen worden, ook dat hij heeft.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER146
Uitleg in de avond van verschillende gelijkenissen (het onkruid)
PER146 beschrijft de uitleg die Jezus aan zijn discipelen gaf over de gelijkenis van het onkruid (Mt 13.36-43), een getuigenis dat alleen bij Matteüs voorkomt. Jezus onthult hierin een interpretatiemethode langs drie lijnen: symbolische identificatie van de elementen, eschatologische dimensie en praktische toepassing. Deze passage maakt deel uit van de rede met de zeven gelijkenissen over het Koninkrijk van God die Matteüs in hoofdstuk 13 heeft samengebracht.
Mattheüs 13.47-52 (De Heilige Schrift 1917) :Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een net, geworpen in de zee, en dat allerlei soorten van vissen samenbrengt;Hetwelk, wanneer het vol geworden is, de vissers aan den oever optrekken, en nederzittende, lezen het goede uit in hun vaten, maar het kwade werpen zij weg.Alzo zal het in de voleinding der eeuwen wezen; de engelen zullen uitgaan, en de bozen uit het midden der rechtvaardigen afscheiden;En zullen dezelve in den vurigen oven werpen; daar zal zijn wening en knersing der tanden.En Jezus zeide tot hen: Hebt gij dit alles verstaan? Zij zeiden tot Hem: Ja, Heere!En Hij zeide tot hen: Daarom, een iegelijk Schriftgeleerde, in het Koninkrijk der hemelen onderwezen, is gelijk aan een heer des huizes, die uit zijn schat nieuwe en oude dingen voortbrengt.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week
-
PER168
Het derde paasfeest
De perikoop PER168 wijst op het derde paasfeest van de bediening van de Messias Jezus, gedateerd op maandag 12 april 32 n.Chr. en alleen door Johannes vermeld (Joh 6,4). Jezus en zijn discipelen bevinden zich in Galilea bij Betsaïda en lijken, gezien de intensiteit van hun activiteit, niet naar Jeruzalem op te gaan. Deze vermelding dient als chronologisch ijkpunt in de synopsis en kondigt de komende gebeurtenissen aan tot aan het Loofhuttenfeest in oktober 32 n.Chr.
Johannes 7.14 (De Heilige Schrift 1917) :Doch als het nu in het midden van het feest was, zo ging Jezus op in den tempel, en leerde.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER174
Onderwijs van de Messias Jezus over het brood des levens
Johannes 6.22-59 vermeldt de rede van Jezus over het brood des levens, uitgesproken in de synagoge van Kafarnaüm op een sabbat in mei 32 n.Chr. Na de vermenigvuldiging van de broden openbaart Jezus zich als het 'brood des levens' en nodigt hij de menigte uit in hem te geloven om het eeuwige leven te verkrijgen. Deze passage, die alleen bij Johannes voorkomt, vertoont een grote christologische en eucharistische rijkdom, tegenover het onbegrip en het gemor van zijn toehoorders.
Johannes 6.25-34 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij Hem gevonden hadden over de zee, zeiden zij tot Hem: Rabbi, wanneer zijt Gij hier gekomen?Jezus antwoordde hun en zeide: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: gij zoekt Mij, niet omdat gij tekenen gezien hebt, maar omdat gij van de broden gegeten hebt, en verzadigd zijt.Werkt niet om de spijs, die vergaat, maar om de spijs, die blijft tot in het eeuwige leven, welke de Zoon des mensen ulieden geven zal; want Dezen heeft God de Vader verzegeld.Zij zeiden dan tot Hem: Wat zullen wij doen, opdat wij de werken Gods mogen werken?Jezus antwoordde en zeide tot hen: Dit is het werk Gods, dat gij gelooft in Hem, Dien Hij gezonden heeft.Zij zeiden dan tot Hem: Wat teken doet Gij dan, opdat wij het mogen zien, en U geloven? Wat werkt Gij?Onze vaders hebben het Manna gegeten in de woestijn; gelijk geschreven is: Hij gaf hun het brood uit den hemel te eten.Jezus dan zeide tot hen: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Mozes heeft u niet gegeven het brood uit den hemel; maar Mijn Vader geeft u dat ware Brood uit den hemel.Want het Brood Gods is Hij, Die uit den hemel nederdaalt, en Die der wereld het leven geeft.Zij zeiden dan tot Hem: Heere, geef ons altijd dit Brood.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER204
Gelijkenis van de koning en de dienaar
De gelijkenis van de koning en de dienaar (Mt 18.23-35), verteld in Kafarnaüm in september 32, komt alleen bij Matteüs voor. Ze laat het enorme belang van vergeving zien door een geweldige schuld van 10.000 talenten, kwijtgescholden door een barmhartige koning, te vergelijken met een kleine schuld van 100 zilverstukken, die de vergeven dienaar weigert kwijt te schelden. De kernboodschap: wie door God vergeven is, moet op zijn beurt vergeven, op straffe van het verlies van de ontvangen genade.
Leviticus 24.20 (De Heilige Schrift 1917) :Breuk voor breuk, oog voor oog, tand voor tand; gelijk als hij een gebrek een mens zal aangebracht hebben, zo zal ook hem aangebracht worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER213
Onderwijs van de Messias Jezus in de tempel
Tijdens het Loofhuttenfeest in oktober van het jaar 32 onderwijst de Messias Jezus in de tempel van Jeruzalem met een gezag dat de menigte verbaast en de farizeeën verontwaardigt. Johannes 7.14-24 vertelt over deze unieke episode, waarin Jezus verklaart dat zijn onderricht van God komt en een genezing op de sabbat verdedigt met een strenge schriftuurlijke argumentatie. De vijandigheid van de religieuze autoriteiten neemt toe.
Johannes 7.15 (De Heilige Schrift 1917) :En de Joden verwonderden zich, zeggende: Hoe weet Deze de Schriften, daar Hij ze niet geleerd heeft?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER214
De autoriteiten zoeken de Messias Jezus om hem te arresteren
Tijdens het Loofhuttenfeest in Jeruzalem vraagt de menigte zich af wie Jezus als Messias is. Ondanks de verwarring over zijn afkomst en de pogingen van de godsdienstige leiders om hem te arresteren, onderwijst Jezus openlijk in de tempel, bevestigt hij opnieuw zijn goddelijkheid en kondigt hij zijn naderende vertrek aan. Omdat zijn uur nog niet gekomen is, kunnen de wachters hem niet grijpen. Deze episode, die alleen in het evangelie van Johannes voorkomt (7.25-36), laat de groeiende tegenstand tussen Jezus en de godsdienstige leiders zien.
Johannes 7.25-27 (De Heilige Schrift 1917) :Sommigen dan uit die van Jeruzalem zeiden: Is Deze niet, Dien zij zoeken te doden?En ziet, Hij spreekt vrijmoediglijk, en zij zeggen Hem niets. Zouden nu wel de oversten waarlijk weten, dat Deze waarlijk is de Christus?Doch van Dezen weten wij, van waar Hij is; maar de Christus, wanneer Hij komen zal, zo zal niemand weten, van waar Hij is.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER218
De Messias Jezus is het licht van de wereld
Tijdens het feest van Soekot in Jeruzalem verkondigt Jezus dat hij ‘het licht van de wereld’ is (Johannes 8.12-58), waarmee hij aansluit bij de symboliek van de grote verlichtingen van de tempel. Hij onthult geleidelijk zijn goddelijke identiteit in debatten met de farizeeën, met als hoogtepunt de uitspraak ‘Voordat Abraham was, ben Ik’, een uitdrukkelijke bevestiging van zijn voorbestaan en zijn goddelijkheid. In hem geloven betekent binnengaan in het licht, de waarheid en het eeuwige leven.
Johannes 8.21-30 (De Heilige Schrift 1917) :Jezus dan zeide wederom tot hen: Ik ga heen, en gij zult Mij zoeken, en in uw zonden zult gij sterven; waar Ik heenga, kunt gijlieden niet komen.De Joden dan zeiden: Zal Hij ook Zichzelven doden, omdat Hij zegt: Waar Ik heenga, kunt gijlieden niet komen?En Hij zeide tot hen: Gijlieden zijt van beneden, Ik ben van boven; gij zijt uit deze wereld, Ik ben niet uit deze wereld.Ik heb u dan gezegd, dat gij in uw zonden zult sterven; want indien gij niet gelooft, dat Ik Die ben, gij zult in uw zonden sterven.Zij zeiden dan tot Hem: Wie zijt Gij? En Jezus zeide tot hen: Wat Ik van den beginne ulieden ook zegge.Ik heb vele dingen van u te zeggen en te oordelen; maar Die Mij gezonden heeft, is waarachtig; en de dingen, die Ik van Hem gehoord heb, dezelve spreek Ik tot de wereld.Zij verstonden niet, dat Hij hun van den Vader sprak.Jezus dan zeide tot hen: Wanneer gij den Zoon des mensen zult verhoogd hebben, dan zult gij verstaan, dat Ik Die ben, en dat Ik van Mijzelven niets doe; maar deze dingen spreek Ik, gelijk Mijn Vader Mij geleerd heeft.En Die Mij gezonden heeft, is met Mij. De Vader heeft Mij niet alleen gelaten, want Ik doe altijd, wat Hem behagelijk is.Als Hij deze dingen sprak, geloofden velen in Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER220
De Messias Jezus zendt 70 discipelen uit
Jezus zendt zeventig discipelen uit voor een evangelisatiezending (Lucas 10.1-16), een unieke gebeurtenis in de evangeliën. Vanuit Betanië aan de overzijde van de Jordaan breidt hij omstreeks november van het jaar 32 zijn zending uit voorbij de Twaalf. De aanwijzingen doen denken aan die welke aan de apostelen werden gegeven, maar hebben een universelere strekking. Jezus waarschuwt voor het gevaar van afwijzing en veroordeelt de verblinding van de Galilese steden Chorazin, Betsaïda en Kafarnaüm.
Markus 6.6-13 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij verwonderde Zich over hun ongeloof, en omging de vlekken daar rondom, lerende.En Hij riep tot Zich de twaalven, en begon hen uit te zenden twee en twee, en gaf hun macht over de onreine geesten.En Hij gebood hun, dat zij niets zouden nemen tot den weg, dan alleenlijk een staf, geen male, geen brood, geen geld in den gordel;Maar dat zij schoenzolen zouden aanbinden, en met geen twee rokken gekleed zijn.En Hij zeide tot hen: Zo waar gij in een huis zult ingaan, blijft daar, totdat gij van daar uitgaat.En zo wie u niet zullen ontvangen, noch u horen, vertrekkende van daar, schudt het stof af, dat onder aan uw voeten is, hun tot een getuigenis. Voorwaar zeg Ik u: Het zal Sodom en Gomorra verdragelijker zijn in den dag des oordeels dan dezelve stad.En uitgegaan zijnde, predikten zij, dat zij zich zouden bekeren.En zij wierpen vele duivelen uit, en zalfden vele kranken met olie, en maakten hen gezond.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER226
Jezus, de Messias, na een wonder betwist
In Jeruzalem wordt Jezus, de Messias, na de genezing van een stomme bezetene betwist door tegenstanders die zijn macht aan Beëlzebul toeschrijven en om een nieuw teken vragen. Hij antwoordt met logische en geestelijke argumenten, verwijst naar het teken van Jona, richt een lofprijzing om naar gehoorzaamheid aan het Woord en sluit af met een metafoor over het innerlijke licht. Deze toespraak, die alleen door Lucas wordt overgeleverd (11.14-36), toont twee tegenovergestelde houdingen tegenover de Messias: het echte geloof en de ongelovige afwijzing.
Lukas 11.33-36 (De Heilige Schrift 1917) :En niemand, die een kaars ontsteekt, zet die in het verborgen, noch onder een koornmaat, maar op een kandelaar, opdat degenen, die inkomen, het licht zien mogen.De kaars des lichaams is het oog: wanneer dan uw oog eenvoudig is, zo is ook uw gehele lichaam verlicht; maar zo het boos is, zo is ook uw gehele lichaam duister.Zie dan toe, dat niet het licht, hetwelk in u is, duisternis zij.Indien dan uw lichaam geheel verlicht is, niet hebbende enig deel, dat duister is, zo zal het geheel verlicht zijn, gelijk wanneer de kaars met het schijnsel u verlicht.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER228
Het oordeel van de godsdienstige leiders en de verwijten van Jezus, de Messias
Tijdens een maaltijd in het huis van een farizeeër in Jeruzalem (eind 32) spreekt Jezus strenge verwijten uit tegen de farizeeën en de wetgeleerden. Lucas 11.38-54, het enige evangelie dat deze gebeurtenis vertelt, beschrijft een vijandige sfeer waarin de religieuze autoriteiten bewijzen zoeken om Jezus te veroordelen. Zijn scherpe woorden zijn in werkelijkheid een oproep tot bekering, die genegeerd wordt door mannen die verblind zijn door hoogmoed.
Lukas 11.38-54 (De Heilige Schrift 1917) :En de Farizeer, dat ziende, verwonderde zich, dat Hij niet eerst, voor het middagmaal, Zich gewassen had.En de Heere zeide tot hem: Nu gij Farizeen, gij reinigt het buitenste des drinkbekers en des schotels; maar het binnenste van u is vol van roof en boosheid.Gij onverstandigen! Die het buitenste heeft gemaakt, heeft Hij ook niet het binnenste gemaakt?Doch geeft tot aalmoes, hetgeen daarin is; en ziet, alles is u rein.Maar wee u, Farizeen, want gij vertient munte, en ruite, en alle moeskruid, en gij gaat voorbij het oordeel en de liefde Gods. Dit moest men doen, en het andere niet nalaten.Wee u, Farizeen, want gij bemint het voorgestoelte in de synagogen, en de begroetingen op de markten.Wee u, gij Schriftgeleerden en Farizeen, gij geveinsden, want gij zijt gelijk de graven, die niet openbaar zijn, en de mensen, die daarover wandelen, weten het niet.En een van de wetgeleerden, antwoordende, zeide tot Hem: Meester! als Gij deze dingen zegt, zo doet Gij ook ons smaadheid aan.Doch Hij zeide: Wee ook u, wetgeleerden! want gij belast de mensen met lasten, zwaar om te dragen, en zelven raakt gij die lasten niet aan met een van uw vingeren.Wee u, want gij bouwt de graven der profeten, en uw vaders hebben dezelve gedood.Zo getuigt gij dan, dat gij mede behagen hebt aan de werken uwer vaderen; want zij hebben ze gedood, en gij bouwt hun graven.Waarom ook de wijsheid Gods zegt: Ik zal profeten en apostelen tot hen zenden, en van die zullen zij sommigen doden, en sommigen zullen zij uitjagen;Opdat van dit geslacht afgeeist worde het bloed van al de profeten, dat vergoten is van de grondlegging der wereld af.Van het bloed van Abel, tot het bloed van Zacharia, die gedood is tussen het altaar en het huis Gods; ja, zeg Ik u, het zal afgeeist worden van dit geslacht!Wee u, gij wetgeleerden, want gij hebt den sleutel der kennis weggenomen; gijzelven zijt niet ingegaan, en die ingingen, hebt gij verhinderd.En als Hij deze dingen tot hen zeide, begonnen de Schriftgeleerden en Farizeen hard aan te houden, en Hem van vele dingen te doen spreken;Hem lagen leggende, en zoekende iets uit Zijn mond te bejagen, opdat zij Hem beschuldigen mochten.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER236
Genezing van een man met waterzucht
Een man met waterzucht wordt door de Messias Jezus genezen tijdens een sabbatsmaaltijd in het huis van een farizeeër in Jeruzalem. Tegenover de wetsgeleerden stelt Jezus een vraag over de geoorloofdheid van genezen op de sabbat en handelt dan zonder hun antwoord af te wachten. Zijn gesprekspartners, die niets kunnen terugzeggen, zwijgen. Lucas is de enige evangelist die deze gebeurtenis vermeldt (Lucas 14.2-6), gedateerd op 4 december 32 n.Chr.
Lukas 14.2 (De Heilige Schrift 1917) :En ziet, er was een zeker waterzuchtig mens voor Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Het optreden van Jezus: roepingen, wonderen en onderwijs
-
PAR016
De trouwe dienaar
De gelijkenis van de uitlopende vijgenboom, die door Matteüs, Marcus en Lucas in hun eschatologische rede wordt verteld, nodigt de discipelen uit de tekenen te onderscheiden die de terugkeer van de Messias aankondigen. Zoals de knoppen de zomer aankondigen, zo kondigen de gebeurtenissen in de wereld de nabijheid van het Koninkrijk van God aan. Het woord van Christus is eeuwig en zeker: hemel en aarde zullen voorbijgaan, maar zijn woord blijft.
Lukas 21.29-33 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide tot hen een gelijkenis: Ziet den vijgeboom, en al de bomen.Wanneer zij nu uitspruiten, en gij dat ziet, zo weet gij uit uzelven, dat de zomer nu nabij is.Alzo ook gij, wanneer gij deze dingen zult zien geschieden, zo weet, dat het Koninkrijk Gods nabij is.Voorwaar Ik zeg u, dat dit geslacht geenszins zal voorbijgaan, totdat alles zal geschied zijn.De hemel en de aarde zullen voorbijgaan, maar Mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De laatste week vóór de arrestatie
-
PER282
Vervloeking van de onvruchtbare vijgenboom
Op maandag 28 maart 33, op de weg van Betanië naar Jeruzalem, vervloekt de Messias Jezus een vijgenboom die vol bladeren zit maar geen vrucht draagt, en die onmiddellijk verdort. Deze daad, die door Matteüs en Marcus wordt verteld, is een gelijkeniswonder dat Israël symboliseert: veel religieus uiterlijk, maar geen echte vruchtbaarheid. Doordat dit voorval bij Marcus de reiniging van de tempel omlijst, kondigt het Gods oordeel aan over een onvruchtbare vroomheid.
Mattheüs 21.18-19 (De Heilige Schrift 1917) :En des morgens vroeg, als Hij wederkeerde naar de stad, hongerde Hem.En ziende, een vijgeboom aan den weg, ging Hij naar hem toe, en vond niets aan denzelven, dan alleenlijk bladeren; en zeide tot hem: Uit u worde geen vrucht meer in der eeuwigheid! En de vijgeboom verdorde terstond.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Historische aantekeningen
-
INF004
De Romeinen
Dit artikel schetst de Romeinse overheersing van Israël van 63 v.Chr. tot 135 n.Chr. Het presenteert de sleutelfiguren van de macht ten tijde van de bediening van Jezus: Pontius Pilatus, Herodes Antipas en Kajafas. Het vermeldt de verwoesting van de tempel in het jaar 70 en de omvorming van Jeruzalem tot Aelia Capitolina onder Hadrianus, en biedt zo een onmisbare historische achtergrond om de evangeliën te begrijpen.
Lukas 23.12 (De Heilige Schrift 1917) :En op denzelfde dag werden Pilatus en Herodes vrienden met elkander; want zij waren te voren in vijandschap tegen den anderen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org